نوارهای ارتودنسی معمولاً از ابزارهای کمکی ارتودنسی استفاده می شوند که عمدتاً برای اصلاح دندانپزشکی شلوغ ، دندانهای ناهموار و سایر مشکلات استفاده می شود. اصل به شرح زیر است:
1. تعیین اهداف: عملکرد اصلی باندهای ارتودنسی ، رفع دندان ها و انتقال آنها به موقعیت صحیح است. قبل از نصب باند های ارتودنسی ، پزشک با توجه به وضعیت دندانپزشکی بیمار ، اهداف تصحیح و جهت و فاصله حرکت را تعیین می کند.
2. دندان های تمیز: قبل از نصب نوارهای ارتودنسی ، دندان ها باید کاملاً تمیز شوند تا اطمینان حاصل شود که نوارهای ارتودنسی می توانند محکم روی سطح دندان قرار بگیرند.
3. نصب نوارهای ارتودنسی: پزشک نوارهای ارتودنسی را روی دندانهایی که نیاز به اصلاح دارند ، برطرف می کند و آنها را با انبردست به پشت دندان ها قفل می کند.
4. اعمال نیرو: پس از تثبیت نوارهای ارتودنسی ، پزشک از طریق تجهیزات کمکی مانند نوارهای لاستیکی یا سیم های فلزی ، نیرو را به باند های ارتودنسی اعمال می کند تا به تدریج دندان ها را به حالت صحیح منتقل کند. روش خاص و میزان نیروی اعمال شده با توجه به وضعیت دندانپزشکی و برنامه درمانی بیمار تنظیم می شود.
5. تنظیم منظم: اثر نیرو از نوارهای ارتودنسی به یکباره حاصل نمی شود ، اما به یک نیروی مداوم و تنظیم در طی یک دوره زمانی نیاز دارد. پزشک به طور مرتب دندان های بیمار را بررسی می کند و موقعیت و نیروی باند ارتودنسی را تنظیم می کند تا از تأثیر تصحیح بهینه اطمینان حاصل شود.
به طور کلی ، باندهای ارتودنسی با استفاده از نیروی جهت دار برای تغییر جهت رشد و موقعیت دندان ها ، اثر تصحیح دندان را به دست می آورند. این ساده ، مؤثر و قابل کنترل است و در کاربردهای بالینی بسیار شناخته شده است.